حماسهي گرگوميش: خسوف
کارگردان: ديويد اسلِيد
نویسنده: ملیسا روزنبرگ؛ براساس رمانی از استفنی میرز
بازيگران: کريستن استوارت، رابرت پتينسون، برايس دالاسهاوارد، اشلي گرين و تيلور لاتنر
محصول ۲۰۱۰ آمریکا، ۱۲۴ دقیقه
سومين فيلم از سري «گرگوميش» که از دومين فيلم مجموعه، پيشوند «حماسه» را هم دارد، درواقع مقدمهاي بر بخش پاياني کتابهاي پرفروش استفني مهير است که در چندسال اخير تينايجرهاي فراواني را کتابخوان کرد و حالا هم به سالنهاي سينما کشانده است. فيلم سوم البته بههيچوجه در اندازههاي نخستين «گرگوميش» که آن را کاترين هاردويک کارگرداني کرد و حتا دومي، که کارگرداناش کريس ويتز بود و استوديوييتر اما هنوز پرحسوحال بود، نيست. اسليد، «گرگوميش» را بيشتر يک اکشن صرف و يک فيلم تينايج خونآشامانه ديده و يکونيمستارهاي که جلوي نام فيلم گذاشتهام، نه براي اين نگاه احمقانه به داستان معرکهي مهير، که براي زوج اصلي قصه، کريستن استوارت و رابرت پتينسون است، با آن شيمي غريب رابطهشان و نگاههايي که از فيلم اول بينشان ردوبدل ميشود و باز البته رابطهاي که از خارج دنياي فيلم، به دنياي درون فيلم هم نفوذ کرده و ميشود در اين سالهاي سرد و بيعشق، عاشقانهي «گرگوميش» را باور کرد. در واقع، انرژي بيحدي که هاردويک در فيلم اول با آن دوربين بيقرار و نگاه زنانهاش به «گرگوميش»ها تزريق کرد، هنوز هم بهواسطهي دو بازيگر اصلي مجموعه درون فيلمها باقيمانده و موفقيت «گرگوميش»ها را بايد ميراث او تلقي کرد. فيلم سوم داستان مقطعيست که ادوارد (پتينسون) به بلا (استوارت) قول داده او را به جمع خودشان بياورد اما در اين ميان فقط خواستهي بلا مهم نيست. از يکسو جيکوب (لاتنر) سعي دارد به بلا ثابت کند که عشق بيحدش ميتواند او را از تصميمي که گرفته بازگرداند و از سوي ديگر، ويکتوريا (دالاسهاوارد) هنوز در پي انتقام است و با لشکري از خونآشامها به سمت زادگاه بلا، در حرکت. کارگرداني اسليد، نهتنها چيزي به داستان مهير نداده، که براي بينندهاي که از اينجا بينندهي «گرگوميش»ها شده، حتا ميتواند پسزننده باشد. اگر «گرگوميشِ اول» فيلمي چهارستاره بود و دومي، در مقايسه با شاهکار هاردويک، فيلمي خوب، «خسوف» فقط يک فيلم معموليست. يکجور گزارش تصويري از داستان مهير که شما را در جريان وقايع بين آدمها و داستان اين بخش قرار ميدهد.
